|
 KASTAMONU FOTOGRAF SERGİSİ
TARİH: 6 EKİM 2009 SAAT: 18:00
YER : BAŞBAKANLIK BASIN YAYIN ENFORMASYON GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
BALGAT/ ANKARA
“Sarışın bir kurda benziyordu.
Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
Yürüdü uçurumun başına kadar,
eğildi, durdu.
Bıraksalar
ince, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe'den Afyon Ovası'na atlayacaktı.”
Gözü cephede, kulağı İnebolu’daydı.
Mavi gözleriyle, top mermilerinin gecenin karanlığına bıraktığı kızıllığı gördü.
Kulağı İnebolu’daydı...
Mavi çakmak gözler cepheye bakıyordu.
Şimdi...
Şimdi bizim gözümüz Kastamonu’da.
O kağnıların geçtiği topraklarda.
Ağaçlar, toprak, kuşlar yaşamıştı buradan geçen kağnıları.
Yaşamıştı küçücük bebelerin bir parça beze sarılıp, gecenin karanlığında ilerleyişini.
Bu günleri bize yaşatmak içindi.
Bağımsızlık için.
Bu cümleye, kağnısıyla cevap veren Şerife Bacıların öyküsü...
İsimleri unutulan ama uğraşları unutulmayanların öyküsü...
Gemilerle gelen cephanenin kağnılarla cepheye taşınmasının öyküsü.
Gecenin karanlığında...
Gecenin ayazında...
 Kağnı tekerleklerinin bile sesinin duyulmadığı gecenin sessizliğinde...
Şimdiki tarihlerde unutturulmaya çalışılan bir destanın öyküsü...
Ama bu destan ne unutulacak gibi ne de unutturulacak gibi...
Yürüyorlardı...
Ankara’dan...
Samsun’dan...
İzmir’den...
Trabzon’dan...
Mersin’den...
İstanbul’dan...
Antalya’dan...
Gelenler Kastamonu’dan yola çıkmıştı bile...
Adımlar hızlandı, güneş yükselmeye başladı...
Ağaçlar yürüyenlere selam durdu.
Doğanın yıllara şahitliği idi, yeniden yaşanılanlara bakarak.
Sessiz bir selam, kuşların ötüşlerinin bile duyulmadığı...
Yıllar önce; kağnılar yürüyordu İnebolu’dan Ankara’ya doğru...
Bebeler annelerinin sırtında...
Bebeler annelerinin sütü kesilmiş memelerinde...
Kağnılar sessiz...doğa sessiz...
Şimdi torunları yürüyordu, Şerife Bacıların...Halime Çavuşların...isimleri yazılamayanların...isimleri unutulanların...
Sessizliği bozan “ileri” komutuydu.
Adımlar adımlara karıştı, toprak ana sessizliğine...
Yorgun bedenler yeniden dirildi...
Güneş bazen yaprakların arasında bazen de bulutlara gizlendi.
Akşam olduğunda yorgun bedenler yeniden çadırlarını kurdu.
Şimdi gözümüz Kastamonu da.
Vizörden baktığımız, kadraja aldığımız.
Buram buram tarih kokan.
Ağaçların sessiz şahitliğinde.
Bulutların gezginliğiyle...
Geçmişimizi yok edersek;
Ne diyeceğim çocuklarıma, anılarımı anlatırken.
Peki torunlarımın elinden tutup, gezdirirken onlara ne anlatacağım. Ne diyeceğim, “bir zamanlar bizim çocukluğumuzda bak şurada eski bir çeşme vardı...”
Ama o çeşme yok şimdi.
Akşam fotoğrafını gösteririm.
 Buraya büyük büyük deden, köyden arabalarla buğday getirirdi, un yapılsın diye. Ve bende onunla gelirdim.
Yüzüm gözüm bembeyaz un olurdu...
Ama dede orada değirmen falan yokkiiiiii....
Evet yok...kocaman bir iş merkezi güneşimi bile kapatan...
Yok...yok..yok...
Tarihimizi geçmişimizi yok etmişiz...
Başka şehirlerde de bu böyle. Burada bir değirmen vardı...
Burada bir fırın vardı...kuyu vardıııııııııı...
Gezdiğim şehirlerin çoğunda hep bu cümleyi duydum: “vardıııııııı”
Ama şimdi yok...
Var olan bir şehir; Kastamonu.
Buram buram tarih. Büyük büyük dedelerin yaşadıklarını rahatlıkla anlatılacağı bir şehir.
Hatta Cumhuriyet burada yaşamış sanki. Burada var olmuş.
Demek ki oluyormuş.
Tarihi doku korunabiliyormuş. Ve geçmiş geleceğe taşınabiliyormuş.
İşte burası KASTAMONU...
Bizler;
Kemal Elitaş
Fatih Surmaz
Eylül Elitaş
Erhan Uçar
Ziver Kaplan
Tüm bunlara şahit olup, vizörümüzden bakarak...
Bir kenti belgelemeye çalıştık.
Ve...
Çalışmamız devam ediyor...
|
-
Öğretmenlerimiz önce okumayı öğretti bize…
TEKİRDAĞ’ a FOTOGRAF GÖZÜYLE BAKMAK
Sonra...
Bu sergiden elde edilecek tüm gelirler Çerkezköy Sakatlar Derneği adına 
Çektiği gece fotoğrafları dünyaya yayılan bir taksi şoförü: Şevket Şahintaş
Şevket Şahintaş, 14 Mart 1966’da Sarıyer’de doğdu. Ortaokulu bitirince bir araba tamircisinde çalışmaya başladı. Beş yıl sonra askere gitti, ve 1988’de dönüp taksiciliğe başladı. İstanbul gecelerinde arşınlamadığı sokak kalmadı. 2004 yılında buz gibi bir kış gecesi, sokakta soğuktan donmak üzere bir halde uyumaya çalışan evsizleri fark etti. Sabahları sürekli karşılaştığı bu insanların geceleri ne yaptığını hiç bilmediğini gördü, ve merak etti. Ufak bir kompak kamera aldı ve her akşam, gördüğü ilginç gece yaşamlarını fotoğraflamaya başladı. Sadece evsizleri çekmiyordu; İstanbul gecelerinde var olma savaşı veren travestiler, hayat kadınları, tinerciler, dilenciler; yakından tanımadığımız tüm yaşamları karelerine sığdırmaya çalıştı. Flaşlı çekim yapmak zorunda olduğu için hepsinin rızasını almalıydı; kimse de ona “hayır” demedi.
Şahintaş’ın oluşturduğu arşiv, İstanbul’un gece yaşantısını bu boyutuyla gösteren dünyadaki ilk çalışma oldu. Konuyu duyan bir müşterisi aracılığıyla ODTÜ Mezunlar Derneği’nde gerçekleştirdiği söyleşi ve fotoğraf gösteriminin ardından Şevket Şahintaş’ı fark eden Türk ve dünya basını, o günden beri ona büyük ilgi gösterdi. 2008’de Der Spiegel Online’da röportajı ve fotoğrafları yayımlandı. CNN Türk, hikayesini belgesele dönüştürerek seyircilerine ulaştırdı. İFSAK’da, Boğaziçi Üniversitesi’nde, 18 Mart Üniversitesi’nde, ve Fransız Kültür Merkezi’nde fotoğraf gösterimleri yapıldı, söyleşilere katıldı. St.Petersburg’da “Çağdaş Türk Fotoğrafçıları” adlı etkinlikte Türkiye’yi temsil etti. Çektiği fotoğraflar, Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde konuk fotoğrafçılar bölümünde üniversite arşivine alındı.
Doğanlar Sanat Galerisi Açıldı…
genç sanatçılara da kapılarını açacaktır. Yarına yön verecek olan, yeni arayışları içerisinde barındıran sanat eserleridir. Bu sanat eserlerinin tanıtımı ve sergilenmesine zemin hazırlayan sanat galerileri sanatın geleceği hakkında söz sahibi olurlar. Galerimizde; sergilenecek eserlerin dışında, kurslar, seminerler, söyleşiler düzenlenerek, sanata ilgi duyan insanların
SANATÇI, ARAŞTIRMACI-YAZAR ÇOK DEĞERLİ İNSAN SEYİT ALİ AK'I BU AKŞAM YİTİRDİK.